Τοκετός στο νερό.


Τοκετός στο νερό: Είναι εφικτός και ασφαλής;

Εμβύθιση στο νερό κατά τη διάρκεια του τοκετού σαν πρωτο στάδιο σε μία εγκυμοσύνη χαμηλού κινδύνου, γίνεται αρκετά συχνά στην Ευρώπη και στην Αμερική, για αρκετές δεκαετίες μέχρι σήμερα, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα, κυρίως στην αχρή του τοκετού.

Η πρώτη περίπτωση τοκετού στο νερό δημοσιοποιήθηκε το 1808, όταν μία επίτοκος που ήταν σε τοκετό για δύο ημέρες, μπήκε σε μπανιέρα με ζεστό νερό, όπου και γέννησε αμέσως. Το 1960, ένας σοβιετικός δάσκαλος κολύμβησης, άρχισε να πειραματίζεται με τον τοκετό στο νερό, ενώ το 1977 ο Γάλλος μαιευτήρας, Michel Odent έβαλε επίτοκες σε ζεστό νερό για να ηρεμήσουν και να κινούνται με μεγαλύτερη ευκολία. Ο Odent, αφού απέσπασε την προσοχη των ΜΜΕ και έτσι απέκτησε φήμη για την τεχνική του στον τοκετό στο νερό, ουσιαστικά χωρίς τεκμηριωμένα επιχειρήματα. 

Κάπως έτσι, το 1980, έγινε αρκετά δημοφιλής και στην Ευρώπη ο τοκετός στο νερό, σε όλα του τα στάδια, μέσα σε ειδικά σχεδιασμένες πισίνες. 

Κάτι τέτοιο φαίνεται να είναι σφαλές, εφόσον δεν υπάρχουν σημεία εμβρυικής δυσχέρειας και η θερμοκρασία του νερού δεν υπερβαίνει τους 37 βαθμούς. 

Οι κλινικές έρευνες που έχουν γίνει για τον τοκετό στο νερό είναι λίγες και ουσιαστικά δεν αναφέρεται επιτάχυνση του τοκετού και δεν διαπιστώθηκε διαφορά σε περινεϊκά τραύματα η στα apgar skores των μωρών. 

Συνέχεια