Επιπλοκές


Επιπλοκές Κυήσεως

Αν και οι περισσότερες εγκυμοσύνες εξελίσσονται φυσιολογικά, υπάρχουν ωστόσο κάποιοι παράγοντες που θέτουν μια κύηση σε υψηλότερο κίνδυνο και μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές επιπλοκές στη μητέρα και στο έμβρυο.

Αποβολή


1o Τρίμηνο: 
Η πιο πιθανή επιπλοκή και διόλου σπάνια είναι η αποβολή. Ένα 10-15% των γυναικών θα έχουν τουλάχιστον μία αποβολή κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής τους ηλικίας. Τις περισσότερες φορές δεν σημαίνει κάποιο ιατρικό πρόβλημα και στο ιατρείο μου χρησιμοποιώ την έκφραση "αστοχία υλικού". Τις περισσότερες φορές είναι η φυσική επιλογή προς αποφυγή μωρών με προβλήματα στο τέλος της κύησης. Μία ή δύο αποβολές συνήθως δεν σημαίνουν κάτι παθολογικό για το ζευγάρι και έλεγχος για καθ΄ έξιν αποβολές χρειάζεται μετά απο τρεις συνεχόμενες αποβολές. Μερικές φορές ίσως χρειαστεί εκκενωτική επέμβαση της μήτρας. Μετά από δύο με τρεις περιόδους, η γυναίκα μπορεί να συλλάβει ξανά. Ωστόσο, εάν επιβεβαιωθεί η ύπαρξη καρδιακής λειτουργίας στο έμβρυο (6-7 εβδομάδες), η πιθανότητα αποβολής είναι κάτω από το 5%. 

2ο Τρίμηνο:
Η πιθανότητα αποβολής στο δεύτερο τρίμηνο είναι μικρή και συνήθως οφείλεται σε συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου ή της μήτρας, σε διάφορες λοιμώξεις, σε ανεπάρκεια του τραχήλου και σε σοβαρές, παθολογικές καταστάσεις της μητέρας. 

3ο Τρίμηνο:
Μετά τις 24 εβδομάδες, δεν χρησιμοποιείται πλέον ο όρος αποβολή, αλλά ο όρος πρόωρος τοκετός, καθώς το μωρό θεωρείται βιώσιμο μετά την 24η εβδομάδα κυήσεως. 

Υπερεμεσία της κύησης 
Ναυτία και εμετός παρατηρείται στο 50-80% των κυήσεων, στο πρώτο τρίμηνο. Είναι συχνό φαινόμενο και συνήθως υποχωρεί γύρω στην 13η-14η εβδομάδα. Το αίσθημα της δημιουργίας του εμετού και της ναυτίας, δημιουργείται από την αυξημένη έκκριση της χοριακής γοναδοτροπίνης. Σε σοβαρές μορφές μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους μέχρι και πέντε κιλά, αφυδάτωση, ηλεκτρολυτικές διαταραχές, ανεπάρκεια βιταμίνης Β και πολύ σπάνια, σε ηπτικές και νεφρικές δυσλειτουργίες. Συνήθως, η αντιμετώπιση είναι συντηρητική με μικρά στεγνά γεύματα, ενώ στις σοβαρότερες μορφές, ίσως χρειαστεί εισαγωγή για χορήγηση υγρών ενδοφλεβίως και κατάλληλων φαρμάκων. 

Κολπική αιμόρροια 
Στην αρχή της κύησης, πολλές φορές, βλέπουμε μικρής ποσότητας καφεοειδής εκκρίσεις, λόγω εμφύτευσης και ανάπτυξης του εμβρύου, που τις περισσότερες φορές δεν σημαίνουν τίποτα. Σοβαρότερες μορφές αιμορραγίας, μπορούν να συμβούν σε χαμηλή πρόσφυση του πλακούντα ή σε αποκόλληση. Η αντιμετώπιση συνήθως είναι και σ΄ αυτήν την περίπτωση συντηρητική, εκτός κάποιων περιπτώσεων σοβαρής αιμορραγίας που επιβάλλεται πρόωρος τοκετός. 

Διαταραχές αμνιακού υγρού

Η εκτίμηση του αμνιακού υγρού, το οποίο είναι σημαντικό για την ανάπτυξη της πνευμονικής λειτουργίας του εμβρύου, γίνεται υπερηχογραφικά. Πρόωρη ρήξη μεμβρανών, πλακουντιακή ανεπάρκεια, μικρό εμβρυϊκό βάρος, παρατεταμένη εγκυμοσύνη και συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου, μπορούν να οδηγήσουν σεολιγοϋδράμνιο. Χρειάζεται συστηματική παρακολούθηση με Doppler,καρδιοτοκογράφημα και μέτρηση βάρους εμβρύου. 

Στην αντίθετη περίπτωση, σε πολυϋδράμνιο (αυξημένο αμνιακό υγρό), υπάρχει κίνδυνος για πρόωρο τοκετό, πρόπτωση λώρου, παθολογική θέση εμβρύου, αιμορραγία και αποκόλληση. Συνήθως παρατηρείται σε λάθος ρυθμισμένο διαβήτη της μαμάς ή σε προβλήματα του εμβρύου, όπως ατρησία του πεπτικού συστήματος, παθολογία του πλακούντα, σε πολύδιμες κυήσεις, νευρομυικές παθήσεις του εμβρύου, καθώς και σε όγκους που μπορεί να έχει έμβρυο. 

Προεκλαμψία

Αυξημένη αρτηριακή πίεση, οιδήματα, λεύκωμα στα ούρα είναι η αρχή μιας πολύ σοβαρής πάθησης στην εγκυμοσύνη, που μπορεί να προκελέσει σοβαρές επιπλοκές στη μητέρα και στο έμβρυο. Χρειάζεται σχολαστικη παρακολούθηση από ειδική ομάδα ιατρών.

Διαβήτης
Ο διαβήτης στην εγκυμοσύνη περιλαμβάνει τρεις διαφορετικές καταστάσεις. Ηπρώτη περίπτωση είναι μία παθολογική καμπύλη σακχάρου, που συνήθως γίνεται στο δεύτερο τρίμηνο. Η δεύτερη περίπτωση είναι ο διαβήτης της εγκυμοσύνης που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της κύησης και εξαφανίζεται μετά τον τοκετό και η τρίτη περίπτωση, ο εγκατεστημένος πριν την εγκυμοσύνη διαβήτης.

Εφόσον δεν υπάρχει διαβήτης πριν την κύηση και δεν υπάρχει ιστορικό, λεπτομερής έλεγχος για διαβήτη κυήσεως συστήνεται όταν υπάρχουν: τουλάχιστον δύο φορές ανιχνεύσιμη γλυκόζη στα ούρα, μεγάλο βάρος προηγούμενου μωρού, διαβήτης σε προηγούμενη εγκυμοσύνη, πολυϋδράμνιο, μακροσωμία, παχυσαρκία εγκύου, ή προηγούμενος εμδομήτριος θάνατος. 

Ο έλεγχος για τον διαβήτη μπορεί να γίνει με τη μεγάλη καμπύλη σακχάρου100γρ. γλυκόζης και τρεις μετρήσεις σακχάρου ανά ώρα, ή με τη μικρή καμπύλη σακχάρου 50γρ. και μία μέτρηση μετά από μία ώρα. Αρύθμιστος προϋπάρχον διαβήτης μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές ανωμαλίες στο έμβρυο. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για προεκλαμψία και λοίμωξη στη μητέρα. Σε αρρύθμιστο διαβήτη κατά την κύηση, η πιαθανότητα αποβολής και η "κακή" έκβαση της κύησης αυξάνευται 2-4 φορές πάνω από τον γενικό πληθυσμό. Γυναίκες με εγκατεστημένο διαβήτη, πρέπει να ρυθμίσουν το σάκχαρο πριν την εγκυμοσύνη και ο μαιευτήρας πρέπει να συνεργάζεται με ειδικό διαβητολόγο. Ο διαβήτης της εγκυμοσύνης μπορεί να αντιμετωπιστεί με δίαιτα ή και με τη χορήγηρη ινσουλίνης, σε πιο σοβαρές καταστάσεις. 

Διαταραχές θυρεοειδούς

Το 1% των εγκύων παρουσιάζει διαταραχές του θυρεοειδή αδένα, συνήθως υποθυρεοειδισμό. Οι θυρεοειδικές ορμόνες δεν περνούν τον πλακούνται και ο θυρεοειδής του εμβρύου παράγει ορμόνες από τη 12η εβδομάδα της κύησης. Μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών είναι απαραίτητες για τη ρύθμιση των σωστών επιπέδων τους. Υποθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη μπορεί να παρουσιαστεί με κούραση, απώλεια μαλλιών, ξηρό δέρμα, παθολογική απόκτηση βάρους, βραδυκαρδία και ανορεξία. Εάν δεν θεραπευθεί, οι πιθανότητες αποβολής και δυσάρεστων καταστάσεων για το έμβρυο, είναι διπλάσιες από τον γενικό πληθυσμό. Αυξάνονται επίσης οι πιθανότητες για σοβαρές, νευρολογικές διαταραχές του μωρού.

Υπερθυρεοδεισμός
Παρουσιάζεται με απώλεια βάρους, εξόφθαλμία, ταχυκαρδία και ανησυχία. Και πάλι χρειάζεται ρύθμιση με ειδική θεραπεία. 

Συνέχεια